17/12/08

Είμαστε όλοι κουκουλοφόροι...

Είμαστε όλοι κουκουλοφόροι γιατί δεν ανεχόμαστε πλέον το 1/10 της ελληνικής κοινωνίας να διάγει βίον πολυτελέστατο, με τα Καγιέν, τα φουαγκρά και τα φιλανθρωπικά γκαλά των Χριστουγέννων και τα 9/10 να μην μπορούν να ζήσουν τις οικογένειες τους.

Γιατί δεν μπορούμε πλέον να λέμε ψέματα στα παιδιά μας, για ένα δήθεν καλύτερο μέλλον.

Γιατί δεν μπορούμε πλέον να σκύβουμε το κεφάλι στις τράπεζες που μας ληστεύουν.

Γιατί δεν ανεχόμαστε πλέον τα αρπακτικά - κυβερνώντες , που στην πλάτη του λαού, που εξελέγησαν να υπηρετήσουν, να κάνουν περιουσίες.

Γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε μέσα στο βλαχομπαρόκ σκηνικό που στήνουν τα πρωινάδικα.

Γιατί δεν μασάμε την πρέζα που μας σερβίρουν καθημερινά τα παπαγαλάκια των δελτίων ειδήσεων.

Γιατί δεν ευελπιστούμε πλέον στις συνδικαλιστικές “σημαδεμένες” ηγεσίες.

Γιατί καταλάβαμε πλέον τη μεγάλη συμμαχία αφεντικών - κράτους - καταστολής.

Γιατί τα όνειρά μας δεν περιορίζονται σε ένα stage, μία εκ περιτροπής εργασία, σε ένα σκύψιμο του κεφαλιού στο αφεντικό.

Γιατί πλέον δεν φοβόμαστε.

"ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

12/12/08

"εμένα οι φίλοι μου... γράφουν σε συνθηματική γλώσσα... γιατι η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει.."




Ακούω για αγανακτισμένους πολίτες, που αγανακτούν με τα γεγονότα των τελευταίων ημερών...
Ελπίζω να είναι εικονικές οντότητες που δημιουργούν τα Μ.Μ.Ε...και πιστεύω ότι είναι έτσι...
Αν όχι...πρόβλημα τους!!!

11/12/08

Η Θέμις δεν έχει κέφια... μικρέ μου Παναγιώτη...



Θυμάστε, φαντάζομαι, τον μικρό Παναγιώτη Βασιλέλλη που "έσβησε" από λευχαιμία, χωρίς να του δοθεί ποτέ η ευκαιρία να δώσει μάχη για τη ζωή του σε νοσοκομείο του εξωτερικού.
Τοτε άνθρωποι από όλη την Ελλάδα μετά τη δημοσιοποίηση του προβλήματος που αντιμετώπιζε το παιδί, έσπευσαν να βοηθήσουν, όπως μπορούσε ο καθένας, συγκεντρώνοντας ένα πολύ μεγάλο ποσό σε ερανικό λογαριασμό.
Παρά το ότι το ποσό που συγκεντρώθηκε επέτρεπε στην οικογένεια να ταξιδέψει για την Αμερική, προκειμένου ο μικρός Παναγιώτης να παλέψει για τη ζωή του, η Εθνική Τράπεζα αρνήθηκε να δώσει τα χρήματα στην οικογένεια "πατώντας" σε τυπικότητες ως προς τη μορφή του λογαριασμού.
Τελικά ο Παναγιώτης στις 04.03.2000 και σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών βαρέθηκε και σιχάθηκε την κοροιδία των μεγάλων αυτόυ του τόπου και "έφυγε".

Προχθές, στις 09.12.2008 με βούλευμά του, το Συμβούλιο Εφετών Αιγαίου έκανε δεκτές τις εφέσεις τεσσάρων υψηλόβαθμων στελεχών της Εθνικής Τράπεζας και ενός γιατρού, απαλλάσσοντάς τους από τις κατηγορίες περί θανατηφόρας εκθέσεως ανηλίκου με τις οποίες τους είχε παραπέμψει στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Μυτιλήνης πρωτοδίκως.

Όπως έχω ξαναπεί... Η Θέμις δεν έχει κέφια κύριοι... Σας φτύνει καθημερινά για την υποκρισία σας!!!



Εύη πάρ ' τον πίσω!!!

Ο σύντροφος Κούγιας πάλι έδωσε τη λύση στην κοινωνική εξέγερση, που βιώνει η χώρα.

Τα δικαστήρια θα κρίνουν αν έπρεπε να σκοτωθεί το παιδί.

Ναι!!! μεγάλε και αξεπέραστε "μοντελοπνίχτη", έχεις μεγάλο δίκιο.

Θα ρωτηθούν προσωπικώς όλοι οι δικαστές,"έπρεπε να βρίσκεται ο πιτσιρικάς στο σχολείο του, με τους φίλους του, με τις βόλτες του ή κάτω από το χώμα?"

Ναι!!! ινστρούκτορα της βιονικής τηλεβλακείας και της Τατιάνας.

Είμαι κι εγώ μαζί σου.

Έπρεπε το παιδί να βρίσκεται κάτω από το χώμα.

Έτσι αποφάσισε ο Κορκονέας, το κράτος του πιστολιού, η κυβέρνηση της μίζας και κυρίως η κοινωνική ανισότητα της κοινωνίας του 1/3, που εσύ και οι όμοιοί σου υπερασπίζεστε.

Αλλά να ξέρεις "τακουνόπληκτε" Χατζηαβάτη, ότι το αίμα αυτού του παιδιού, έχει πέσει πάνω στα μούτρα σου, στις φάτσες των ομοίων σου, στο life style καραγκιοζιλίκι των καναλιών, στα αρπακτικά που κυβερνούν τον τόπο.

Ο 15χρονος Αλέξης ταλαίπωρε δικολάβε, δυστυχώς για εσένα ήταν πολύ ήσυχος.

Δολοφονήθηκε γιατί τόλμησε μεταξύ χαβαλέ και υποβόσκουσας πολιτικής στάσης αντιπαρατεθεί λεκτικά στο σκληρό, κουμπουροφόρο, Μανιάτη, οικογενειάρχη, μπάτσο, βύσμα διορισμένο ειδικό φρουρά Κορκονέα.

Να ξέρεις όμως ότι το αίμα του παιδιού, ξύπνησε ένστικτα και κοινωνική έκρηξη, όλων αυτών που δεν έχουν την πολυτέλεια να πίνουν μαζί σου καφέ στην πλατεία Κολωνακίου, δεν έχουν βίλες στη Μύκονο, δεν κυκλοφορούν με τα Καγιέν.

Και είναι πολλοί Αλεξάκο.

Τόσοι πολλοί, που αν μαζευτεί το 1/100 των καταπιεσμένων, όχι τακούνια θα φας, εσύ και τα αφεντικά σου, αλλά θα ζητήσεις προστασία και άσυλο, από τους καταληψίες του Πολυτεχνείου.

Για το χρήμα δεν το κάνεις, αυτό είναι σίγουρο.

Για την τηλεθέαση το κάνεις και γιατί σου αρέσει να ασχολείται ο κόσμος μαζί σου.

Αλλά πρόσεξε γιατί αυτή τη φορά απεναντί σου δεν θα έχεις τα τακούνια της Βατίδου.

ΕΥΗ ΜΑΖΕΨΕ ΤΟΝ – ΠΑΡ’ ΤΟΝ ΠΙΣΩ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΣ, ΒΛΑΚΑΣ ΕΙΝΑΙ.

ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

10/12/08

Alexis Reloaded: Η επιστροφή...



Νωπά ακόμα τα γεγονότα και μέσα σε όλα αναρωτήθηκα... "ποιός θα αναλάβει την υπεράσπιση του μπάτσου?" ... Για να είμαι ειλικρινής κάπου πήγε το μυαλό μου... Και ξαφνικά... Καπερνάρος - Σαλαβράκου!!! "Δεν μπορεί" λέω...
Κάποιο λάθος θα έγινε...
Βιάστηκα όμως... Οι δύο δικηγόροι παραιτούνται της υπεράσπισης... Αγωνία... Ποιός άραγε?... Ναί... Ναί... Ναί...
Νάτος... πετιέται...
Ο Αλέξης... πρώην σύζυγος φωτομοντέλου, θύμα - ο ίδιος - ενδοοικογενειακής βίας, πρωτοπαλίκαρο του απελευθερωτικού στρατού για την αποπουστοποίηση της Μυκόνου, ποδοσφαιρικός παράγοντας,...., ....., ......, ....... και δικηγόρος με χιλιάδες ποινικές δίκες στο παλμαρέ του, αναλαμβάνει την υπεράσπιση.
Αλέξη.... ξέρεις εσυ... πες τα δικά σου... να ελαφρύνεις λίγο τη θέση του δολοφόνου.... και να βαρύνεις το χώμα που σκεπάζει το σώμα ενός άλλου Αλέξη... του Ανδρέα -Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου...

9/12/08

Sweet child in time...you've been hit by flying lead...




Καλό ταξίδι...